Ayıptır yahu! Yazılmayı bekleyen onca kitap yorumu, taslakta bekleyen onca yazı varken ben sadece bir yazı...
Haftaya eski günlerdeki gibi kitap yorumuyla başlayalım da, belki eski günlerdeki gibi hızımızı alamayıp yazarız da yazarız.
Kara Nehir, Arkadya kitaptan daha geçen ay çıkan ve daha önce de iki kitabını okuduğum Ellen Maria Wiseman imzalı bir roman.
Ellen Marie Wiseman Ardımda Kalanlar ve Erik Ağacı ile yaşanmış hikayelerden yola çıkarak oluşturduğu romanları bize sunmuştu.
Bu kez de kara Nehir ile, gerçekte yaşanmasa bile içinizi acıtacak ama gerçek olduğunu bilince daha da etkileneceğiniz bir roman hazırlamış.
Temel geçim kaynakları kömür madenleri olan bir kasabada zenginlerin maden işçilerini her türlü sömürmelerini anlatmasının yanı sıra, kömür kırıcı çocuklardan bahsediyor ki çocuklar 5-6 yaşlarında, 11 - 12 olanlar artık büyük bile sayılıyor.
Gerçekten yaşanmış olaylardan yola çıkması ne kadarının kurgu olduğunu sorgulatıyor insana inanmak istemiyorsunuz çünkü.
Misal ben çocuk işçilerinin yaşlarının abartıldığını düşünmeyi tercih ediyorum. Zira küçük el kasları tam gelişmediğinden doğru dürüst kalem bile tutamayan çocukların öyle madenlerde hem de o şartlarda çalıştığını düşünmek istemiyorum.
Yazarın ilk kitabında da çok etkilenmiştim ancak sanırım en etkilendiğim ve beğendiğim kitabı bu oldu.
Dram severler, sizlere göre bir kitap.
