İkibucuk saat sonra Bursadaydık.
Bizim için abartılmış olan bu sofrada;
Kahvaltımızı ettik- Evet, ev sahibemiz kahvaltıyı abartmıştı ama madem hazırlanmıştı yenmeliydi:)
Ver elini Bursa çarşı, tabii ki Kozahan;
ve Ulu Camii;
Ulu Camii için söylecenecek pek çok şey var. Ayrı bi yazı konusu olabilir, özellikle ortada bulunan şadırvan ve Hızır a.s'ın önünde namaz kıldığı rivayet edilen "vav" harfi..
Hadi Uludağ'a çıkalım... Ama teleferikle:)
Çok sıra vardı teferikte ama çok zevkliydi çok sevdimm!! Rakım 1634m
İndik ve yukarıya doğru ilerledik. Minik minik evler, karavanlar ve çadırlar kurulmuştu. Yazı geçirmek için güzel biryer. Karpuz ve böğürtlenle öğleni geçiştirdik malum; mideyi iskendere hazırlamak lazım:)
Tavsiyeye uyup sakız almayı ihmal etmedik:)))
"Bursada iskender yedim, hiçte beğenmedim" diyene çok rastladım ama burası 1867 den beri bu işi yapan ve isim hakkını saklı tutan bi yer. İskenderini yerseniz ne demek istediğimi anlarsınız;
İstanbul'da da şubeleri varmış. Lezzeti aynıysa gerçekten güzel haber! Çünkü gerçekten ama gerçekten - :)- harikaydı!!
yemekten döndüğümüzde saat kaçtı bilmiyorum - çok yorgun olduğumu hatırlıyorum ama :)-Misi köyüne çay içmeye gittik.
Bu ördeklerinde bulunduğu gölün yanında oturup çay içip, çekirdek çıtladık.
Yorgunluğun getirdiği şapşallıkla ve turist olmanın verdiği rahatlıkla her adımda fotograflar çekildi:)
Anlatırken yoruldummm:) daha ertesi gün var ama... bi sonraki yazıya kalsın madem:)
