Konusunu bilmeyen yok sanırım.
Mimar Sinan'ın Mihrimah Sultan'a duyduğu aşkı anlatan bir roman.
Edebi hiç bir yanı olmaması münasebetiyle bir günde bile rahatlıkla bitirebilirsiniz.
Zaten kitabın yarısı boş!
Mecazen değil cidden!
Sol kısımdaki sayfalar yazısız!
Boş tutulması o kadar luzumsuz ki...
Bir burda ağaç diyoruz, geri dönüşüm diyoruz...
Bu nasıl bir israftır?
O kadar sinir oldum ki bilseydim almazdım kitabı. O derece!
Zaten kitabı da beğenmedim.
Ne bekliyordum gerçi, ben aralarında aşk olduğuna inanmıyorum, birbirlerini bile görmemişlerdir diyen kaynaklara inanıyorum.
İlk defa benden böyle bir şey duyacaksınız belki:
Bu kitabı almayın!
Birinde varsa ödünç alıp okuyun ama. Çok seveni var belki sizde seversiniz.
Ama sayfa sayısını arttırmak uğruna yapılmış olduğunu düşündüğüm sol tarafta batan hilal tam bir saçmalık.
Hepimiz biliyoruz Mihrimah Sultan Camilerinin özelliğini.
Hani o resimden kim etkilenir ki?
Kitabı sevenlerden özellikle yorum bekliyorum.
Okumayanlar için fikir olsun.
O kadar kötüledim ki vicdanım sızlayacak :)
Ama yine de "Mimar Sinan ile Mihrimah aşık değil sadece arkadaşlar" isimli şu yazıya link vermeden duramıyorum :)
