Bu kesin.
Yemeyi de seviyorum ama yapmak kadar değil.
Geçen gelen misafirlerimize havuçlu kek yaptım ve bir kaç gün sonra yiyenlerden biri (özellikle isim vermiyorum) kekin tarifini almak için beni aradı.
Ben de verdim.
Normal yaptığınız kek tarifine, tarçın, ceviz ve bir havucun rendesini koyuyorsunuz.
"Bu kadar mı, sadece bu kadar mı?! O havuç yüzünden mi bu kadar lezzetliydi?!" diye beni biraz daha silkeleyip başka bir ekleme olmadığı konusunda ısrarcı olduğumda telefonu kapattı.
Bunun altından bir şey çıkacağını biliyordum. Nitekim akşam üzeri bir tabakla geldi. İçinde patates salatası ıspanaklı börek ve tarifi benden aldığı kek var.
Bunun içinde bir şey eksik?! dedi bana. Keki benim yaptığım gibi olmamış.
Beni, eksik tarif vermekle suçluyor.
Bi' baktım, içi hamur kekin! Kekin içinin hamur kaldığını fark etmeyip suçu başkasına atarsan sen daha çok kek ziyan edersin demek geldi içimden.
Tarifi verirken kek yapamadığını bilseydim, yumurta ile şekeri kaç dakika çırpması gerektiğini, önceden ısıtılmış fırında kaç derece sıcaklıkta pişmesi gerektiğini bir bir anlatırdım. Ama burnundan kıl aldırmadan 'biliyorum da teyit edeyim' edalarıyla tarif isteyip bir şeyi becerememek de utanç verici olmalı.
Bir ara acıktım ve o ıspanaklı böreği yemeye çalıştım. Nasıl desem.. yani sen daha kek yapamıyorsun börek açmak senin neyine. Hadi onu geçtim, o patates salatasının hali ne?! Patates salatası ya, patates salatası. Bu kadar mı lezzetsiz olur.
Aslında bu beceriksizlik de değil.
Ellisine yaklaşmış yılların ev hanımı bu ismini vermeyip sizleri dedikodudan uzak tuttuğum şahıs.
Umursamazlık. Misafiri umursasa biraz daha özenirdi. E tabi biraz kibir faktörü de var.
- Yaw ben bunları neden anlattım hiç bilmiyorum.
- İsmini vermediğim şahısın bunları okuma ihtimali yok ancak tanıyanlar ve benim için dedikodu faktörünü ortadan kaldırmak adına gizli tuttum.
- Görselde tabii ki benim yaptığım havuçlu kekler kullanıldı :)
- Cumartesi yemek köşesini unuttum sandınız değil mi ;) ^.^
