Hafız Mustafa Tatlıları

Ya ben bu tatlıcı hakkında yazmak istiyorum yüksek müsadenizle.
Benim tanıtımıma ihtiyacı yok oldukça popüler evet ama müşteri memnuniyeti diye bir şey var.
Bir kutlama sebebiyle Sirkeci'deki mekanlarından tatlı almam gerekti.
Aslında Karaköy'e gidebilseydim Külünkoğlu'ndan alacaktım, çok yorgundum. Yol üstünde de burası vardı. Yoksa yine mahrum kalacaktım desene.

Daha önce vitrinde gördüğüm süslü püslü tatlılardan yemiştim hatta bir keresinde meyveli tatlımın içinden kurt çıkmıştı. Yalnız buranın şerbetli tatlıları dururken  vitrin bebeklerine para verilir miymiş arkadaş!
O kadar güzel ki, anlatamam yemeniz lazım.
Taptaze! Asla şerbeti boğazını yakmıyor. Mis gibi.
Yediğim en güzel şerbetli tatlılardı.
İçine şeker giren her şey güzel oluyor illaki ucuz da alsanız yenip gidiyor ama bu enfes.
Bunu yedikten sonra başka bir şey beğenmiyorsunuz.
Bilmiyorum bana öyle oldu. Şimdiye kadar yemediğime de pişman oldum.

Yalnız dedim ya sirkeci şubesinden aldım. İçerisi tıklım tıklım turist dolu.
(Valla turistler var ya yaşıyorsunuz bu hayatı. Hem miss gibi yemekler hem size göre çok ucuz.
Biz yurtdışına gidince de içinde ne var bunun alkol mu var domuzcuk  mu var diye  deneyemiyoruz bir, ikincisi de yemek kültürü mü var batının Allah aşkına?! İtalya'da pizza yedik de ne oldu? Dünya para verdik, hem de annemin pizzası daha güzel)

Ne demiştik içerisi turist oldu. Ay ilgilenen tezgahtarlar turistlere karşı ne kadar kaba, ne kadar ayı!
Hatta benim tepkimi görünce "noldu ki" diye sordu pişkin pişkin "çok kabasınız" dedim. Ne dedim ki diyor. Ayı daha ne diyeceksin desem anca anlardı herhalde, sanki bir kendileri biliyor İngilizce.
Neyse.
Buranın şerbetli tatlılarını bir deneyin, tezgahtarlara aldırmayın, onlarda günde binlerce kişiyle ilgilenmekten az biraz sıyırmış olabilirler.
Ama size öyle davranmalarına da izin vermeyin ;)

Lokma

İnsan, bir insanla 33 yıl  beraber yaşayınca, artık tanıdım, sanıyor.
Oysaki o insan hala şaşırtabilir.
Misal ben.
Kendimin lokmayı bu kadar sevdiğini bilmiyordum.
E yani kendinizi bile 33 yılda tanımadıysanız bence başka birini tanımanız imkansız (gibi bir şey).

Efendim bir gün kuzenimle.. neyse o kısımları çok uzatmayayım, ne alaka. Kendimin bu uzatmayan yönünü çok seviyorum bu arada. Madem konu bugün benim. Bunu da yeri gelmişken belirtmeliyim.
Lokmayla tanıştığım günü hala en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum. Kısa kestim ama bunu bilin.

Kuzenim ilk defa kahve yapacak, evde kimse yok iş ona düştü. E herhalde benim de kalkıp kahve yapacak halim yok, tabii ki kahvemi birilerinin getirmesi lazım. Kahvemi kendim yapmak isteseydim evimde otururdum neticede.
Kahve yapan kuzenimin abisi olan kuzenim de bir kilo lokma almış, mutfağa bırakmış. Olacaklardan habersiz.
Kahvem geldi fena değil. Birkaç tane de lokma aldım yanıma çıktık mutfaktan.
Ben lokmayı bir ağzıma atarım ki... Aman Allah'ım.. Böyle bir lezzet yok. Çıtır çıtır, nasıl hafif, nasıl güzel.
Bunca yıl bundan nasıl mahrum kalmışım, inanamıyorum. Ya ben daha önce hiç mi lokma yememişim?! Bir tane, bir tane daha derken inanamazsın o bir kilo lokma bitti bitecek. utanmıyorum da yemeye. Teyzemlerdeyim ya. Neyse zar zor tuttum kendimi birkaç tane ev halkına bıraktım ama dedim ki, bu lezzet hangi dağın arkasında satılıyor. Nasıl ulaşabilirim?!
Üsküdar'da balık pazarının olduğu yerde önünden geçip kafamı bile çevirmediğim lokmacı var ya oradan almış. Ben şok.

Şimdi ne zaman Üsküdar'a gitsem lokma almadan gelmem.

Benden başka lokmacı var mı aranızda? Ya da lokmaya bu kadar methiye düzülür mü ya, diye şaşıran? 😂