Asosyal Olma Yolunda

Nasıl beceriyorum bilmiyorum bir tembellikle yaşayıp gidiyorum.
Sitelerde gördüğüm her şeyi yapmak istiyorum. Bilgisayar başından kalkınca hepsini unutuyorum. Unutmadıklarımı da amaan kim uğraşcak diyorum.
Çok kötü biliyorumm..

Bazen -güzel bir dekor görünce- mesela orada kıvrılıp ömür tüketebilirmişim gibime geliyor. Yaparımda yani hiç sorun değil.
Neyseki kalabalık bir çevrem var 2 gün evde oturamıyorum.
Yoksa Dünya ile iletişimi kesmiş, 100 kilo olup yerinden kalkmayan ve çöp evde yaşayan bi asosyal olup çıkardım.
Gerçi 100 kilo olmayıda beceremem çünkü kendime yemek hazırlamaya dahi üşenirim. Ama çöp ev kesinlikle:)))

Dün akşam aynı bu duygularla elime kitabı aldım okumaya başladığım yeri yazıcam size:

Dünyanın son günü olduğunu bilsek bile elimizde bir fidan varsa onu dikmeliyiz hadis-i şerif

Boş kaldın mı hemen başka bir işe koyul inşirah süresi 7.ayet

Sen de suya kanamış susuz gibi, Allah için olsun, elde ettiğinle yetinme durma. Bu tapıda nihayetsiz makamlar var. Başköşeyi bırak, senin baş köşen yoldur. Mevlana Karıncalar gibi ölümüne çalış demektir bu.

Böylece günün birinde kimsesiz kalıp, çöpevde yaşlanma korkumdan yırtmış oldum. Çünkü biliyorum şimdiye kadar bana engel olan şeyler hep engel olacaklar.

--------

Bu ara blogları gezerken bunalıyorum. Gitmek istediğim site açılmıyor bir türlü. Israrla deniyorum deniyorum... 5. denemede açıldı diyelim bu sefer aynı sorunları yorum yazarkende yaşıyorum...
İzlemeye aldığım tüm siteleri gerçek anlamda izlerim. Böylede prensip sahibiyim işte:))