Senin Adın Bile Geçmedi de aşkı ele alan İclal Aydın, Kağıt Kesiklerinde acıyı ele almış. Aşktan sonra iyi gider diye düşündü herhalde:)Kitap okunmayı beklerken bile elimin altındaydı; sabırsızca karıştırıyor, ama başlamadan bırakıyordum. Kitabı bitirdim ama, ara ara rastgele bir sayfa açıp okumayı bırakamadım.
İclal Aydın'ın bakış açısına ortaklık etmek güzel bir duygu. Aynı şeyi okuyup, aynı filmi izlemiş olabilirsiniz ama sonunda ondan dinlerken 'farketmemiştim' diyebiliyorsunuz. Her şeyde bir güzellik bulabilmesi acıyı görmezden geldiği anlamına gelmiyor aslında. Farketmediğiniz acıların altını çizerek gözünüze sokuyor adeta.
Tabii güzel bir uslüpla.
Acının cahili kalmak ne güzel olurdu...
Diğer kitabındaki sayfa kalitesi kullanılmamıştı buna üzüldüm mesela. Daha masrafsız yapıp kitabın fiyatını düşürmek amaçlı yapılmıştır diye düşünüyorum.
Kitap birde 'umut'la devam edeceğinin müjdesini veriyor.
A bak işte İclal Aydın ne de güzel bahseder umuttan!
Sabırsızlıkla bekliyorum...
Bana öyle geliyor ki,
acılarımızdan söz ederken,
asıl acımızı anlatmıyor,
anlatamıyoruz.
Acı anlatılabilir mi?
